1.
Bırakalım, her sanatçı kendi dünyasını yaşasın. Çünkü o dünyalar, sonunda bizim
olacaktır. Bize asıl zenginliği, şu içinde yuvarlanıp gittiğimiz dünyada
değil, kendi dünyasında yaşayan sanatçı verecektir. Bu konuda, M. Proust'un şu
sözlerini nasıl hatırlamamalı: "Tek bir dünyayı, kendi dünyamızı
göreceğimiz yerde, sanatla, ne kadar sanatçı varsa, o tek dünyanın o kadar
çoğaldığını, sonsuzlukta yuvarlanan dünyalar kadar birbirinden farklı
dünyalarımız olduğunu görürüz."
Bu
parçanın anlatımında, aşağıdakilerden hangisi ağır basmaktadır?
A)
Tanık gösterme B) Tanımlama
C)
Örnek verme D) Karşılaştırma
E)
Tartışma
2. (I) İnsanın sıradan güçlükler
karşısında bile bunaldığı anlar olur. (II) Böyle zamanlarda tutunacak bir dal
ararız. (III) Aradığımızı bulamadığımız zaman güneşin aydınlığını bile karanlık
görmeye başlarız. (IV) Yalnızlık, içimizi kemiren bir mikrop, bir verem mikrobu
olmuştur. (V) Oysa bir şeyi tek başımıza başardığımızda duyduğumuz mutluluk ne
büyüktür.
Yukarıdaki
cümlelerin hangilerinde mecazlı anlatıma yer verilmemiştir?
A)
I. veli. B) II. ve III. C) III. ve IV.
D)
IV. ve V. E) I. ve V.
